Watervallen, voetbal en hakuna matata

Hola todos y todas,

Hier zijn we weer met een nieuw verhaal.

Watervallen

Zondag zijn we naar de 7 watervallen in Quevedo geweest. Wat houdt dit in? Een rondleiding in de tuin van Catón (een vriend van Ronald). Hij heeft namelijk speciale huisdieren: papegaaien, schildpadden, reuze vissen, varkens die op knaagdieren lijken. Naast deze speciale soorten zijn er ook nog talrijke fruitbomen terug te vinden. Van zijn papa kregen we hele zak vol Ramboetans, lekkere lychee om thuis verder op te eten. Na enkele van De deze vitamine te hebben binnen gespeeld trokken we naar de 7 watervallen. Eigenlijk zijn dit geen 7 watervallen maar 1 hele grote en lange waterval. Niet alleen was dit prachtig om te zien. We kunnen jullie nog jaloerser maken door te zeggen dat we erin hebben gezwommen. We waren niet alleen, waterrat Martha en de crew zwommen sensueel met ons mee.

Voetbal (BARCELONA versus EMELEC)

De week erop woensdag trokken we als vlijtige supporters (uiteraard in het geel want dit is de kleur van Barcelona) naar het stadion. Onze eerste indruk was overweldigend: pokke veel volk, rellen, politie te paard, vuurwerk, rook, WC-papier, opzwepende muziek, hooligans en zatte mensen, maar toch een zalige sfeer. De match eindigde met een gelijkstand (1-1) hoewel Barcelona slecht gespeeld heeft. Met dank aan Martine en Erick voor deze fijne uitstap.

Hakuna Matata

Tenslotte onze laatste uitstap van deze week: Hakuna Matata (je hebt het of niet, wij hebben het gehad ;)) Hakuna Matata is een resort midden in de jungle aka het regenwoud uitgebaad door Belgen aka de coole. Onze dag begon al goed met een dutje in de hangmat en een verfrissende plons in het palmboomachtige zwembad. In de namiddag stonden Salomon, Pinto, Lucy, Colorado en Eveliens paard ons op te wachten voor een avontuurlijke trektocht. We doorkruisten het oerwoud als echte amazones op weg naar het einde van de wereld. Grapje, het was niet het einde van de wereld maar een leuke paardenrit doorheen graslanden, rivieren, hobbelige wegen en vooral het oerwoud. Na een lekker belgisch avondmaal met patatten en een goed stuk vlees kropen we vroeg ons hutje in. Want geloof het of niet we waren meer moe dan de paarden zelf. De volgende dag vroeg onze nest uit met de zon op ons gezicht want deze keer opende het echt oerwoud zijn deuren. Op onze planning stond een dagtocht doorheen de jungle, bezoek aan een dierenreservaat en een kennismaking met de plaatselijke bevolking. Als tussendoorse snack kregen we mieren en planten voorgeschoteld, mmmmh. Bij de plaatselijke bevolking kregen we chicha te drinken. Een drankje gemaakt van yuca en speeksel dat 3 dagen blijft staan. Gelukkig was de onze met water gemaakt. Kortom hebben we heel veel gezien en was het een leuke dag. We hebben de avond afgesloten met echte frieten en chocomousse. In plaats van daarna in ons bed te kruipen kregen we een uitnoding voor een avondje uit met de gidsen en An. Zo was ons weekend al vlug voorbij. We hebben het afgesloten met een afsheidsbriefje en nog een plons in het zwembad. Echt vet was het en zeker de moeite waard.

Voor we het vergeten te zeggen heeft iedereen de 40 bevalling behaald. Onze stage loopt stilletjes aan op zijn einde net nu we er ons hier thuis beginnen te voelen en het zo goed begint te klikken.

Op onze planning staat nog Montañita en Quito. We vliegen er nog eens goed in patat.

Besos

las chicas

P.s.: Onder link kan je foto's aan klikken en kom je op onze facebookpagina met al onze foto's.

Onze trektocht

Hallo allemaal,

Hoe moeten we weer beginnen. We hebben van alles te vertellen over onze prachtige en vermoeiende reis. Ineens waren er 4 blije gezichten bij in Ecuador: de 3 hermanas van Annick (Leen, Greet en Joke) en de novio van Evelien (Jeroen). We zullen beginnen met onze mooiste reis ooit: De Galapagoseilanden.

De reis van Sarah, Stefanie, Manuella en Lies

Dag 1

Aangekomen op Santa Cruz vertrokken we meteen met een pick-up taxi. Dit betekent vanachter in de laadbak zitten met de haartjes in de wind en een stortbui om u tegen te zeggen schuilend onder een plastic zeil. Het eerste wat we bezocht hebben zijn de miradors (uitzichtpunten op kraters). Daarna gingen we opzoek naar onze eerste schildpadden. We trokken hiervoor naar een boerderij en vonden er direct hele grote en oude schildpadden. Aangekomen in ons hotel konden we eindelijk droge kleren aantrekken. We vertrokken nog voor een rondleiding in het Charles Darwin reservaat, hier ontmoetten we Lonely George; de enigste schildpad van zijn soort gevonden op een bepaald eiland. Ze zijn momenteel nog tevergeefs op zoek naar een vrouwtje van hetzelfde eiland.

Dag 2

Door het uurverschil stonden Lies en Stefanie een uur te vroeg aan de slaapkamerdeur van Sarah en Manuella. Desondanks trokken we na een stevig onbijt naar de wondermooie stranden van tortuga bay. Het idyllische beeld van witte stranden, blauwe zeeën en palmbomen was hier compleet. Een verfrissende duik in de zee was gewoonweg adembenemend. Na een uurtje of 2 waren we mooi bruin gebrand en trokken we met de speedboot (2u) richting het eiland Isabela. Na ons geïnstalleerd te hebben in ons hotel gingen we een kijkje nemen naar in het wild levende flamingo’s. Van de 500 waren er spijtig genoeg maar 6 te bespeuren. Om deze teleurstelling weg te spoelen trokken we met onze nieuwe vrienden (4 Duitsers) naar een bar op het strand. Hier dansten we wederom op de Ecuadoriaanse melodieën.

Dag 3

Na een korte nacht maakten we ons klaar voor een stevige wandeltocht van 5u: we beklommen de Sierra Negra vulkaan. Het indrukwekkende beeld van de krater en het zwarte landschap zullen ons nog lang bijblijven. Met onze stevige wandelschoenen aan (lees: flutschoenen) schoven we meer naar achter dan dat we vooruit geraakten. Om te begrijpen welk wonderbaarlijk gevoel we hadden moet je het met je eigen ogen gezien hebben. De tocht was lang, vermoeiend en nat, maar we keerden met veel voldoening terug naar ons hotel om ons klaar te maken voor een partijtje snorkelen. De Ecuadoriaanse zee is prachtig om te zien boven water, maar zeker ook onder water. De talrijke kleuren, de vele soorten vissen en koralen: het was een streling voor het oog. In de avond werd ons kleine groepje van 4 een groot groepje van 10 met dank aan de zussen van Annick en het liefje van Evelien. Ook die avond gingen we ons verwennen met een cocktail in de bar.

Dag 4

We vertrokken ’s ochtends met de hele groep naar het eiland Islotte Tintoreras. Dit is een klein eilandje dichtbij Isabela. Hier maakten we kennis met het grote gamma dieren op de Galapagos. De zeeleeuwen lagen uit te rusten in het zonnetje, de pinguïns zwommen lustig in het water en de Jan Van Gent vogels (met blauwe voeten) trippelden wat rond op de rotsen. Onze weg werd wel even versperd door een zeeleeuw, maar door een ommetje raakten we er zonder kleerscheuren van af. Daarna was het weer tijd voor een partijtje snorkelen, maar deze keer in open zee. De babyzeeleeuwtjes konden we bijna aanraken, de reuze zeeschildpadden zwommen naast ons mee en de haaien lieten ons toch even schrikken. Een nieuwe wereld ging voor ons open. In de namiddag deden we het deze keer rustig aan. We trokken naar het broedcentrum voor schildpadden. Schildpadden van de verschillende eilanden werden hier verzameld om uitsterven tegen te gaan. Deze schildpadden leven hier ongeveer 3 jaar en worden dan weer in het wild vrijgelaten. Daarna trokken we naar de wall of tears. Onderweg waren Joke en Annick even in euforie toen ze een reuze schelp dachten te zien, maar dit bleek een kokosnoot te zijn. Hilariteit alom. De wall of tears is een muur, gebouwd door 300 gevangenen op blote voeten en levend in schaarse omstandigheden. Deze muur ging oorspronkelijk hun eigen gevangenis worden, maar omdat het te gemakkelijk was om te ontsnappen diende het uiteindelijk alleen nog maar als bezigheidstherapie. We bezochten nog even speciale bomen die in water groeien en dan was het alweer tijd om lekker te gaan eten in het hotel.

Dag 5

Vandaag ging een rustig dagje worden onder ons 4 door de vele activiteiten van de vorige dagen. We trokken naar Campo duro. Dit is een prachtig gelegen fruitbomenboerderij waar we van verschillende fruitsoorten konden proeven. De oorsprong van de verschillende soorten fruit kwam hier tot uiting: bananenbomen, ananasplanten, naranjillabomen en een mega coole super vette kei sjieke grote mangoboom. Als laatste trokken we naar el mirador del mango. Een uitzichtpunt met één mega coole super vette kei sjieke grote mangoboom waar de gevangenen vroeger onder uitrustten met daarrond alleen maar groen. Het uitzicht was adembenemend. In de namiddag hielden we een siësta en wachtten we op de 6 anderen. Als laatste trokken naar het strand voor een heuse fotoshoot wat ongelooflijke mooie foto’s opleverde.

Dag 6

Na een super korte nacht kwamen ze ons om 5u30 ophalen om terug met de speedboot en het vliegtuig terug naar Guayaquil te gaan. Wij hadden aan de vlieghaven nog een uurtje de tijd om souvenirtjes te kopen voor we het paradijs verlieten. Aangekomen in Guayaquil was het snel de valies maken om de bus op te stappen naar Cuenca.

De reis van Annick, Evelien en hun familie

Hoi allemaal,

Annick en Evelien hier. Eventjes onze avonturen uit Galapagos vertellen. Wij zijn namelijk ergens anders gestart dan de 4 andere chicas maar we zullen beginnen met het begin. Na de reünie met de drie zussen en het bolleke vertrokken we met het vliegtuig naar San Cristobal, één van de eilanden van Galapagos. Eerste indruk: prachtig dorpje, zeehonden op straat, lekker eten! Alles wat een mens nodig heeft!

Na onze gids Efren ontmoet te hebben, zijn we samen met hem ons gezellig hotelletje gaan bezichtigen en nadien San Cristobal gaan verkennen. Na een woelige rit achteraan in de pick-up truck, kwamen we aan bij een prachtig stukje natuur. We hebben hier echter wel een stevige kont aan overgehouden omdat de weg niet al te vlak was! We vonden ginder boven een mooie laguna (meer) daarna vertrokken we richting een schildpaddenreservaat. Hier hebben we enkele reusachtige schildpadden kunnen bewonderen maar toen wisten we nog niet wat we nog gingen zien verder in onze reis… De dag werd afgesloten met een mooi stukje strand en als we je zeggen dat hier vorig jaar een koppel getrouwd is dan kan je je wel al inbeelden hoe prachtig dit was.. & als je het niet kan? Zie Pirates of the Carribean!
’s Avonds hebben we nog een wandeling gemaakt en gezellig iets gedronken op Leens verjaardag!
De zeehonden hielden ons ondertussen met luid geroep en een geurtje (stinkeeen!) wel bezig.

De volgende ochtend werden we al vroeg verwacht aan onze boot want deze bracht ons naar Santa Cruz. Aangekomen na een ziekelijke bootreis (uhu) kwamen we aan in Santa Cruz waar we opgewacht werden door onze gids, Alex. Eerst mochten we genieten van een lekker ontbijt in het prachtige stadje Santa Cruz en daarna vertrokken we richting het Charles Darwin reservaat. Hier zijn reusachtige schildpadden te vinden, wel honderden bij elkaar waaronder één speciale, genaamd Lonely George, de allerlaatste van zijn soort. Hier hebben we o.a. ook leguanen kunnen bezichtigen. Ook hebben we met onze gids een ander prachtig strand bezocht, waar we de eerste zeeleguanen hebben kunnen aanschouwen. Op de rotsen zaten ook krabben, van die lekkere rode en zwarte!

In de namiddag stond er alweer een bootje klaar (YES!) maar deze was voor onze maag toch niet zo zwaar. Onderweg naar het andere eiland, Isabela, kregen we de kans om dolfijnen te spotten. Deze sprongen dol fijn rond ons heen!
Aangekomen in Isabela werden we opgewacht door Belmar (!!!!!) en daarna werden we verenigd met de andere groep, die op ons zat te wachten in het hotel. Daarna vertrokken met ons cabrio camionetteke naar een dal waar we talloze flamingo’s zouden zien. Spijtig genoeg waren het er maar 3.
Het was hoe dan ook wel mooi om te bezichtigen. Na een gezellige avond vol plezier en ambiance, doken we ons bedje in want de volgende dag stond er alweer een nieuwe activiteit op het programma en dit samen met de hele groep! Zie hierboven (snorkelen tussen de zeeleeuwen en de zeeschildpaden, roggen en zelfs een haai!, Wall of tears,enz..).
’s Avonds mochten we smullen van een lekkere barbecue en de volgende dag begonnen we aan de beklimming van de Sierra Negra, een vulkaan met de 2^de grootste krater van de wereld! Deze was echter een wandeling van 5u dus voorzien van eten en drinken begonnen we aan deze tocht.
Het was lange, vermoeiende wandeling maar wel een mooi en onvergetelijk avontuur met prachtige uitzichten en souvenirtjes zoals lavastenen.
In de namiddag zijn we nog eens gaan snorkelen maar dit was iets minder spectaculair dan de vorige keer maar we maken er altijd wel het beste van!
’s Avonds hebben we onze avonturen op Galapagos gedeeld met de anderen en hebben we de avond afgesloten met een strandwandeling en een avondje uit!
De volgende dag was het alweer tijd om terug naar huis te keren met het fantastische vliegtuig van Aerogal, schermpjes voor iedereen persoonlijk, lekker eten, lekker drinken & chillen!!
Terug aangekomen in Martha’s casa moesten we eerst een teken van leven geven aan het thuisfront om daarna weer onze zak te pakken want we vertrokken die avond met z’n allen naar Cuenca.

Cuenca

’s Avonds aangekomen in Cuenca zijn we moe maar met toch veel goesting nog eentje gaan drinken om ook het nachtleven in Cuenca eens mee te maken. ’s Morgens stond er een heerlijk ontbijt voor ons klaar met als extra een panoramazicht over Cuenca. Met een vol buikje en een volle portemonnee vertrokken we richting het ons zo bekende marktje. We hebben ons daar eens goed laten gaan en kochten hopen souvenirs. Onze portemonnee was uiteindelijk leeg en onze buik ook daarom was het tijd om iets te gaan eten. Wat dacht je van een lekker knaagdier, zoals een cavia bijvoorbeeld. Ja ja lieve mensen het is er eindelijk van gekomen. De cavia is binnen en de smaak viel wel mee. Het hoofdje op ons bord bezorgde ons wel nachtmerries maar allé swat samen met ons nieuwe huisdier in de maag zijn we naar het panoramazicht getrokken. Ook hier was het weer een tijd voor een heuse fotoshoot van ons en heel Cuenca op de achtergrond. Daarna hebben we nog een klein wandelingetje gemaakt en iets kleins gegeten zodat we daarna vlot terug naar Guayaquil konden vertrekken. Die nacht sliepen de 6 chicas terug in hun vertrouwde bedje en ook de familie was hier welkom.

Guayaquil

Onze dag begonnen we met een stevig ontbijtje dat Martha voor ons geregeld had. Daarna we vertrokken we met de bus naar de Malecon. Na een lange warme wandeling op de Malecon hebben we de 444 trappen van Las Peñas getrotseerd. Boven aangekomen liep het zweet van onze rug maar we hebben zelfs de trappen van de vuurtoren nog aangedurfd. Het was een vermoeiende uitstap maar het uitzicht was uiteindelijk wel de moeite waard. Vandaag was er ook een jarige in de groep: Stefanie werd 21 jaar. Ons Martha had hier natuurlijk iets voor voorzien=> een overheerlijke chocoladetaart met ijs. En dan niet te vergeten onze Piñata vol met lekkers. Met onze buikjes rond stapten we op de bus richting de Chimborazo.

Chimborazo

Chimborazo: Een vulkaan van …m hoogte met op de top een mooi pakje sneeuw. Onderweg naar de Chimborazo zijn we verscheidene keren gestopt om: stieren voor een stierengevecht te zien, alpacas en lama’s en een traditionele commune. Deze commune bestaat uit 250 mensen en ze leven van de toeristen. Ze verkopen handgemaakt sjaals, mutsen, handschoenen,…. Natuurlijk konden we niet anders dan daar een paar spulletjes te kopen. Als dank en voor een vrijwillige gift zongen ze voor ons een liedje over hun leven tussen de bergen en hun eerste huwelijksnacht. We kregen er ook hun traditionele huisje te zien waar ze nu niet meer in wonen omwille van de vele ziektes en de koude. Na een 3u durende busrit kwamen we eindelijk aan bij het startpunt van de wandeltocht. We voelden al meteen aan dat een muts en handschoenen niet overbodig waren en Annick was al high in the sky van de hoogte. We dachten dit wandelingetje te klaren in een halfuurtje maar uiteindelijk heeft het ons 3 keer zoveel tijd gekost. Na 5 min stappen moesten we 5 min rusten omdat we ons hart tot in onze keel voelden kloppen en onze longen geen lucht meer kregen. Na 1,5u wandelen kwamen we uiteindelijk op 5000m hoogte en kregen we degoutante chocomelk: recept water met een vorm van cacaopoeder. Na even gerust te hebben begonnen we aan onze afdaling wat amper 20min duurde. Hierna maakten we ons klaar om sportief te wezen en met de mountainbike de afdaling verder te zetten. Omdat de gidsen te druk bezig waren met instructies uit te wisselen en met de volgwagen hebben Lies, Greet en Evelien zich maar opgegeven als fotografes wat ze helemaal niet erg vonden want de uitzichten onderweg waren adembenemend. Koeien onderweg, wilde honden, natuurlijk bruiswater, kudde schappen, indianendorpjes, de gebergten hoorden hier allemaal bij. De poepekes van de mountainbikers deden zeer maar moe en voldaan vertrokken we terug richting Guayaquil. Een tocht om nooit te vergeten. Om de reis van de bezoekers af te sluiten wilden we hen graag Montañita laten zien.

Montañita

Na een zeer korte nacht hadden we zon, zee, strand alles wat jij verlangt ;) Na een korte zoektocht naar een hotel kropen we snel in onze bikini voor een plons in het water en natuurlijk ook voor een kleurtje te krijgen. Ook hier lieten we onze hoofden gek maken van alle souvenirtjes en in de namiddag besloten we om te gaan bakken in de Ecuadoriaanse zon. Iemand zin in Jeroens gebakken pootjes? De aftersun bleek meer dan nodig bij onze bleke belgjes. De 6 chicas zijn de Ecuadoriaanse zon ondertussen al gewoon. ’s Avonds besloten we om in onze nieuwe tuniekjes een stapje in het nachtleven te zetten met waterpijp als extraatje. Kortom de reis werd goed afgesloten met de zon op ons gezicht.

De volgende ochtend namen we om 10u de bus richting Guayaquil. Daar hebben we ons rustig klaargemaakt op de terugreis van onze vakantiegangers. ’s Avonds hebben we afscheid genomen van de vakantiegangers met pijn in ons hart. En met een lach en traan hebben we deze reis afgesloten.

Voor de volgende weken staat er nog stage, voetbal en de jungle op het programma. We houden jullie zeker op de hoogte.

Zweterige knuffels van jullie lieve chicas

Schoolwerk :(

Hola chicos y chicas,

De voorbije 2 weken was niet zo avontuurlijk als gewenst. De deadline van onze literatuurstudie/eindwerk naderde wat ons verplichtte om dagelijks te werken voor school. De voorbije 2 weekends zijn we thuisgebleven om dit te realiseren. Hierdoor is er in deze 2 weken niet veel speciaals gebeurd.

Gelukkig waren er enkele lichtpuntjes in de weekends. Zo zijn we samen met Mauricio (geel mannetje van het ziekenhuis) naar de cinema geweest. Een Engels gesproken film met Spaanse ondertiteling (gelukkig maar). Zaterdag was het dan weer tijd voor een feestje samen met Abraham en zijn vriend Leandro. Op de tonen van de salsa lieten we onze heupen even gaan. Het volgende weekend werd er een Harry Potter marathon gehouden in de avonden.

Op stage zijn we goed gevorderd. Evelien en Lies hebben nu na Stefanie ook het magische getal 40 behaald. Het is nog steeds vechten voor elke bevalling met de Ecuadoiraanse studenten. Manuella, Sarah en Annick zitten ook bijna aan de eindstreep.

Nu gaan we genieten van een weekje vakantie op de Galapagoseilanden. Even weg van alle armoede en miserie. Nu moeten we jullie jammer genoeg snel verlaten want anders missen we onze vlucht.

Ciaooooooooooooooooo

Xxx

Las chicas

Baños, krab eten, stage & Martha's verjaardag

Hey allemaal, we leven nog!
We staan nog enkele verhaaltjes achter die we jullie nog dringend moeten vertellen.

Baños
We zullen maar eens beginnen met ons avontuurlijk weekend Baños (9-11 maart)..
Vrijdag om half 5 's avonds startte we met onze busreis van 6u. Deze keer zonder bewegende bergen en zonder problemen zijn we in het avontuurlijke stadje Baños aangekomen.
Nu begon de zoektocht naar ons hotel 'Canela y Miel'. Gelukkig stond politie paraat om ons de weg te wijzen! Moe van de stage & de busreis kropen we onder de wol om de volgende ochtend te beginnen met onze sportieve dag!

We begonnen onze dag met een stevig ontbijt in het hotel en daarna vertrokken we richting 'Wonderful Ecuador', waar onze rafting & canyoning konden beginnen.
Quote Lies: 'Onze gids bleek al een mooi succes te zijn, genaamd Franklin a.k.a. Johnny.'
Met het kramikelige camionetteke vertrokken we richting de rivier, begeleid onder onze zangkunsten. In het busje zat de sfeer er meteen in en zongen we met volle borsto.a. Johnny, la genta esta muy loca!

Wanneer we aankwamen aan de rivier, mochten we al meteen onze sexy pakjes aantrekken, onze raftingoutfit en kregen we de eerste lessen en instructies. Dan... de rafting was een heel avontuur. De rivier was vrij wild maar de gids leidde ons in goede banen. Hij hield tevens ook van grapjes en duwde Lies al een keertje in het water. Bij deze was de reddingsactie ook weer ingeoefend.
De foto's spreken voor zich. Het was een hééééééééle fijn voormiddag, goed gelachen, ons geamuseerd & hongerig (zoals altijd). Rond de late middag kregen we een almuerzo voorgeschoteld. Een almuerzo is een driegangenmenu voor slechts 3 dollar! Een soepje met een rare 'gehakt'bal, hoofdgerecht: pasta met rijst en vlees & een opgelegde perzik! Terug klaar en met een volle maag, nam de gids ons mee voor een nóg groter avontuur, niet wetende wat ons te wachten stond......

We trokken onze strakke pakjes weer aan en begonnen aan een wandelingetje bergopwaarts. Dit bleek echter iets meer opwaarts dan verwacht!!! Wat doe je dan als je aan de top komt? Terug naar beneden gaan, maar niet zomaar naar beneden...
We kwamen aan een stelletje watervallen, we konden er niet over, we konden er niet naast, dus gingen we er vlotjes door.Maak kennis met canyoning.
Dit houdt in; langs 20 meter hoge, WILDE watervallen met een koord naar beneden komen! TOPPIE! Chance dat we onze knappe, sterke en bekwame gids bij ons hadden om ons handje vast te houden, reddinsacties uit te voerenen ons veilig naar beneden te begeleiden. We deden over onze tocht net iets langer dan gedacht en het begon stilletjes aan terug donker te worden. Kortom: het was weer een onvergetelijke ervaring. Met bloed, zweet & tranen maar op het einde toch weer een trotse lach.
Door de regen en de watervallen waren we bevroren tot op het bot en hadden we nood aan een beetje warmte en liefde, spijtig genoeg zat dit niet inbegrepen in ons pakket!
Daarom hebben we ons maar opgewarmd in de natuurlijke warmwaterbronnen van de vulkaan in Baños, klinkt zalig maar toch kwam de stoom er langs onze oren uit.
Na een lekkere pizza gegeten te hebben, mochten we ons klaar maken voor een zalige avond uit in Baños, samen met onze gids!
Onze avond uit begon al goed.... Ooit eens van een brandend shotje gedronken? WIJ WEL!
Na onze beentjes uitgezwierd te hebben, vertrokken we om 4 u 's nachts bedwaarts.

De volgende dag hebben we lekker kunnen uitslapen en zijn we voor een 1u-durende massage gegaan. Deze deed DEUGD!
Iedereen leek in de 7de hemel te zijn... Spijtig genoeg voelden sommigen onder ons nog steeds de shotjes van de avond ervoor... (uhum uhum uhum)

Het groepsbevorderend weekend was weer FA-BU-LEUS! :) :)

Stage
Back to life, back to reality! Stage in de sotomayor!
Onze cultuurshock van enkele weken geleden zijn we stilletjes aan te boven aan het komen & we voelen ons beetje bij beetje beter op stage!
We hebben allemaal vrij veel bevallingen kunnen doen de afgelopen weken. De teller blijft goed lopen en een knip hechten hoort nu ook tot ons takenpakket :) Nu hopen naar een assistentie bij een keizersnede. Niet alleen in de praktijk maar ook met het team loopt alles vlotter! Ons volgend weekend staat al helemaal vol gepland! Vrijdag zullen we naar de cinema gaan met een geel mannetje van op stage, MAURICIOOOOOO! & Zaterdag zijn we uitgenodigd bij Ines, een vroedvrouw, om eens lekker te gaan eten! We zijn benieuwd ;)

Op stage zelf gaat alles dus goed. We mogen veel bevallingen doen & zien af en toe iets uitzonderlijk. Een baarmoeder met een tussenschot, een kindje zonder vingers, een baarmoederruptuur, een baarmoederhalsruptuur, placenta loslating, een hernia diafragmatica (darmen die uit buik van het kindje liggen-baby heeft het niet overleefd), miskraam van 15 & 20 weken, vaginale cyste, extreem jonge moeders van 13 jaar,.. Het blijft ons toch nog steeds bij elke keer als we het zien...

Activiteiten van dit weekend (16-18 maart)
Vrijdag waren we uitgenodigd op een verjaardagsfeestje van Erik, vrienden van vrienden,enz...
Zijn mama had lekkere krab voor ons klaargemaakt, wel drie potten vol maar we waren dan ook met 21 man!
De krab bleek veel werk voor weinig maar wel lekker vlees.De krab openmaken was echter geen kinderspel. Geklop en getier was er voor nodig. Buikje rond & daarna begon het Ecuadoriaanse dansfeestje! Het was weer een gezellige boel..... :) :)

Zaterdag was het Martha's verjaardag. Ze heeft voor ons zelfgemaakte lasagne klaargemaakt (MEGALEKKER!) & wij zorgden voor de chocoladetaart.
Ze was hier heel gelukkige mee & daarna hebben we Martha's casa op stelten gezet :)

Nu is het alweer zondagavond.. & Morgen begint er voor ons weer een nieuwe dag op stage & we zijn er volledig klaar voor!
We zullen proberen volgende keer iets sneller iets op de blog te zetten maar de tijd gaat hier sneller dan dat we willen :(

Mama, papa, zusjes, broertjes, liefjes, familie, vrienden& bloglezers... We beleven hier de tijd van ons leven!


Dikke kus & warme plakknuffels,

Las chicas de la noche...

Bezoek dipsensarium en feestje in Montanita

Dag wereld, dag mensen, dag vrienden allemaal,

Deze week zijn wij een bezoekje gaan brengen aan het dispensarium. hier werken enkele belgische vroedvrouwen. In het dispensarium werkt er een huisarts, een vroedvrouw en een tandarts. Zij geven gratis consultaties te midden van een armere wijk. Een enorm mooi project waaraan wij ook graag ons steentje willen bijdragen. Wij zijn er een dagje gaan helpen om parameters te nemen en een vriendelijke babbel te slaan met de plaatselijke bevolking. Naast het dispensarium ligt er een klein lokaaltje dat wij graag zouden helpen inrichten tot een mamacafé. Hier komen dan vrouwen praten over bepaalde onderwerpen in een huiselijke sfeer. De mensen van 'vroedvrouwen voor Ecuador' geven daar dan ook lessen o.a. over babymassage, kinesitherapie, EHBO, voetreflexologie, enz.

Na onze vermoeiende werkweek in het ziekenhuis zijn we het drukke, zonnige, surfstadje Montanita gaan opzoeken. Vrijdag namen we de bus om er tegen 19u aan te komen en onmiddelijk ondergedompeld te worden in de plaatselijke sfeer. Het dorpje bestaat vooral uit kleine hostels, bars, en kraampjes... een echt feestparadijs. Na een lekkere pizza te hebben gegeten trokken we het uitgaansleven in. We dronken een heerlijke cocktail, stonden met onze voeten in de zee, kregen happy cookies aangeboden (die we vriendelijk afsloegen, want spacecake is meer iets voor in de ruimte :p ) en placeerden een dansje op de melodie van 'Everyday i'm shuffeling' en deze keer niet in de operatiekamer.

Zaterdag zijn we een lekker ontbijtje gaan eten om ons daarna neer te gaan ploffen op het strand. Na enkele minuten waren we al saignant gebakken waardoor we ons bedje van zand hebben ingeruild voor een badje van zeewater. De golven zijn hier immens en de surfers nog immenser. Naast zonnende mensen liepen er ook heel wat verkopers rond, zelfs enkele waar we een mooie tattoo van hebben gekregen. Na een leuke dag op het strand startten we de avond in de gietende regen, maar een lekkere cokctail bracht ons troost. Ook dit was weer een avond vol feesten en gieren en ook 'everyday i'm shuffeling' kon ons weer plezieren. Moe maar voldaan kropen we ons bed in.

Zondag zijn we op tijd opgestaan om toch nog van onze laatste dag te kunnen genieten. Geen saignant steak voor vandaag, maar wel een rode kreeft :D Lieve thuisblijvers, bruin zullen we zijn als we terugkomen, maar nu zijn we vooral rood met aftersun nood.

Het was in elk geval een heel leuk weekend, zo mogen er zekere en vast nog veel meer komen!

En dan gaan we verder met: Wijijijijiji groeten u en wensen iedereen een gul onthaal!!

Adios amigos!

Viva la fiesta!

Hallo België!

We zullen beginnen met waar we geëindigd zijn. Het afgelopen weekend zijn we gezellig thuis gebleven. Hebben we samen macaroni gemaakt & zijn we op stap geweest met Abraham, de zoon van Martha aka het fuifbeest. Eerst zijn we naar een bar hier kortbij gegaan waar we voor het eerst proefden van het ecuadoriaanse uitgaansleven. De muziek klonk ons al bekend in de oren, maar de danspasjes waren wat minder, alhoewel we er snel mee weg waren. De bedoeling is vooral veel met de heupen wiebelen en je partner bij de hand te nemen. Echt grappig en wat onwennig in het begin! :) Toen we ons goed aan het amuseren waren, kwam de politie opeens binnen en toen ze een minderjarige vonden, moest iedereen naar buiten. Feestje gedaan, maar that's Ecuador! Daarna zijn we naar een andere tent geweest, waar het ook een fijne avond was, maar om 2h ging het licht weer aan, wat hier de gewoonte is. Dan zijn we maar huiswaarts gekeerd en hebben we de nacht afgerond met een hamburger en een partijtje UNO, samen met de vrienden van Abraham. Hoe kon het ook anders? :)

Zondag, de dag erna hebben we uitgeslapen, zodat we met een frisse kop aan onze literatuurstudie konden beginnen. 's Avonds hebben we dan afgesproken met An, An en Gislaine. Dit zijn 3 medische studenten van België die we sinds kort zijn tegen gekomen en nu stage doen in de pediatrie. We zijn naar de Malecon geweest en daarna zijn we begonnen aan de 444 trappen van Las Penas, maar we zijn maar tot de 386ste strap geraakt, wegens een gesloten toegang tot de vuurtoren. Het uitzicht was wel de moeite waard.

Al vlug was ons weekend voorbij en maandag begonnen we aan onze nieuwe stageweek! We hebben weer heel wat beleefd:

- een meisjes van 14 die een keizersnede kreeg en meteen gesteriliseerd werd.

- een meisje van 15 die voor haar 2de bevalling kwam.

- vliezen worden hier gebroken met een gewone naald ipv een vliezenbreker.

- een vrouw die binnen kwam gereden waarbij haar dode kindje al tussen de benen lag.

- een vrouw die nog pijn had tijdens de keizersnede, waarbij ze dus maar besloten hadden om ze helemaal in slaap te doen en het duurde wel eventjes vooraleer ze de medicatie vonden.

- een vruchtwaterpunctie tijdens de keizersnede.

- reanimatie van pasgeborene.

- bedpannen die helemaal niet uitgespoeld worden en dus gewoon van de ene vrouw naar de andere vrouw gaat.

Je leest het, Ecuador staat niet stil!

Donderdag, morgen dus, gaan we het dispensarium, het project van de belgische organisatie 'Vroedvrouwen voor Ecuador', bezoeken en een handje toesteken. Hierover volgt later nog wat meer. Vrijdag vertrekken we naar Montanita, la playa in Ecuador. We kijken er alvast naar uit! :)

Dikke kusjes

Las Chicas de Belgica!

Eerste stagedag & Cuenca

Hallo België!

Hier zijn we dan weer rechtstreeks vanuit Ecuador. Sorry dat we jullie zo lang hebben laten wachten, maar des te spannender ons verhaal..

Waar zullen we beginnen? De eerste stagedag. Lies, Stefanie & Evelien vertrokken woensdagavond op weg naarhun eerste stagenacht, niet wetende wat hen te wachten stond. Het begon al van in de bus.. Deze zat immers STAMPESVOL & het verkeer was weer op z'n Ecuadordiaans - DRUK. Doordat de bus zo vol zat, geraakten we er zelfs bijna niet op tijd van af.

Stage
Aangekomen in de Sotomayor (ziekenhuis) werden we niet bepaald opgewacht... We hebben onszelf voorgesteld in ons beste Spaans en we hebben de afdeling een beetje kunnen verkennen. Het systeem zit namelijk zo.. Er zijn twee zalen. De eerste zaal, préparto (waar vrouwen de arbeid tesamen doorbrengen) en de tweede zaal, de verloskamer (waar vrouwen tesamen naast elkaar bevallen). In de préparto zaal worden de vrouwen opgedeeld in twee groepen; degene die vaginaal bevallen en degene die een keizersnede krijgen. We waren nog geen 5 minuten binnen of er werd al 'PARTO' geroepen. Dit signaal wordt gegeven wanneer er eentje klaar is voor te bevallen. De gele mannetjes - mannen in gele pakjes die de vrouwen van de prépartozaal naar de verloszaal brengen - springen dan recht om de vrouwen vliegensvlug weg te brengen zodat ze kunnen bevallen. Deze 'helpen' de vrouwen ook over te stappen van de brancard naar het verlosbed, wat eerder op een 'sleurende' manier gebeurd... Met reeds een hoofdje tussen de benen, verloopt dit niet altijd van een leien dakje...

Het verschil tussen België en Ecuador is hier immens groot en heeft onze oogjes doen opengaan, wat 's nachts niet altijd zo gemakkelijk is. Even een kleine opsomming van wat hier de gang van zaken is:
-Vrouwen liggen in de prepartozaal netjes naast elkaar, zonder enige vorm van privacy. Wanneer er een vaginaal onderzoek gebeurt, benen open, geen laken, iedereen kan 'meegenieten'.
-een vruchtwaterpunctie in Ecuador=Spuit in de buik (zonder verdoving, zonder steriliteit, zonder begeleiding van de patiënte) en klaar is kees (?????!!!!!).
-Vrouwen worden hier nagekeken naargelang de zin van de dokters. Dit betekent dat ze soms uren lang niet naar de harttonen luisteren en ook de ontsluitingscentimeters te gokken zijn. Wanneer een vrouw zeer luid begint te roepen, zal het wel tijd zijn om te bevallen zeker....
-Pijnbegeleiding. Kennen ze hier niet. Ze laten vrouwen gewoon afzien. Zelfs een massage is teveel gevraagd.
-Er wordt geen rekening gehouden met de weeën. Of ze nu eentje heeft of niet, onderzoeken gebeurt op ieder moment.
-Mannen (buiten de gele mannetjes) zijn hier niet te bespeuren. Deze wachten ofwel thuis bij andere kindjes of buiten de verloszaal.Er zijner ook die gewoon geen partner hebben (verkrachting en tienermoeders zijn hier schering en inslag).
-De partozaal ziet er als volgt uit... Ook mooi naast elkaar gerangschikte bedden (niet altijd al te proper-bloedspatten van de vorige patiënte) . Beensteunen die niet kunnen aangepast worden aan de vrouw haar lengte. Tijdens het persen worden de vrouwen niet bijgestaan door de vroedvrouw, integendeel ze worden eerder vernederd en bekeken. Bij de geboorte van het kind, geen damsteun geven waardoor vrouwen hier veel gemakkelijker scheuren. Wanneer de baby dan geboren wordt, wordt hij dadelijk weggenomen van de moeder en dit voor 4 uur lang. Sommigen kennen zelfs het geslacht niet van hun eigen kind. Geboorte van de placenta. Geduld is een schone deugd maar deze zegswijze kent men duidelijk niet. Trekken aan de placenta en duwen in de buik is hier blijkbaar de manier om de placenta te laten komen, met alle gevolgen vandien... Baarmoeder proper maken=hardhandig met een grote ijzeren tang en compres in de baarmoeder wrijven/duwen.
-Baby's worden dus naar de kinderkamer gebracht. Hier worden ze ruw afgedroogd en onderzocht. Daarna worden ze vaak met twee tesamenin een soort van ijzeren bak gelegd met een lampje boven hen, wat hen toch iets van warmte geeft aangezien ze hier niet echt toegedekt worden.
-Keizersnedes aan de lopende band. Deze gebeuren hier allesbehalve steriel. Iedereen kan hier binnen en buiten lopen (om te checken of de GSM's o.a. wel goed opladen), insneden worden hier gemaakt op het ritme van 'Everyday i'm shuffeling', dokters die 'steriel' staan worden hier te pas en te onpas aangeraakt door de niet-steriele mensen, enz......

Deze hartverscheurende dingen hebben ons toch wel wakker geschud van hoe het hier aan toegaat...
De dingen, die wij hebben gedaan die nacht zijn: bloeddruk, pols en temperatuur nemen en luisteren naar de foetale harttonen met de Pinard (een ouderwets instrument!) maar vooral kijken hoe het niet moet...

De dagshift bij Annick, Sarah en Manuella was ongeveer te vergelijken maar veel rustiger...
Vooral de keizersnedes hebbenhen bezig gehouden en de kennismaking. Ze zijn echter wel benieuwd naar de volgende stageweek.

Genoeg over deze cultuurshock,... Op naar de 'leukere' cultuur...

Cuenca
We hebben dit weekend Cuenca bezocht. Een grote maar rustige en gezellige stad, gelegen in het dal van talloze impressionante landschappen. Even een leuk weetje, toen we bezig waren met onze 4 - uur durende busrit naar Cuenca werden we opgehouden door een berg die graag wilde gaan wandelen... :) Er vielen namelijk brokstukken op de weg waardoor deze helemaal versperd werd. 's Avonds kwamen we dan eindelijk in ons gezellig hotel aan, waar we begonnen aan eenschoonheidsslaapje onder een lekker warm dekentje. Het is daar namelijk 15 °C kouder dan hier in Guayaquil wat wel eens deugd deed. De volgende ochtend zijn we uitgebreid gaan ontbijten (voor maar 2.5 dollar) en daarna begonnen we aan een stevige ontdekkingstocht doorheen de stad. Allereerst zijn we in de kathedraal geweest, daarna de plaatselijke markten bezocht die ons hartje veroverd hebben en vooral onze portemonnee (sorry, mama en papa) maar de traditionele Panama-hoeden en kleurrijke sjalen konden we niet laten liggen...
Daarna hebben we het hoedenmuseum bezocht, wat ook zeker en vast de moeite waard was en daarna hebben we onze tocht verder gezet langs een mooie rivier met mooie kerken en parken in het vooruitzicht. Tenslotte zijn we gestrand in een prachtig stukje natuur in Cuenca, waar we onze ogen ook weer de kost hebben gegeven. Daarna zijn we teruggekeerd naar het hotel om ons klaar te maken voor een avondje cavia's te smullen... Helaas moeten we jullie teleurstellen... De enige cavia's die we gevonden hebben, zijn deze die klaargemaakt werden op straat. Aangezien we niet teveel gebruik wilden maken van de diarree-pillen hebben we het aanbod vriendelijk afgeslaan in plaats daarvan hebben we ons getroost met een streepje karaoke, wat hier enorm populair is! Hoewel de avond zeer geslaagd was, deden we een poging om naar huis te gaan maaaaaaaaaaaaaaar opeens werden we van alle kanten bekogeld met waterballonnen, bloem en schuim ... Lang leve carnaval in Ecuador vooral voor ons, die er onschuldig maar vooral blank uitzagen! :)

De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om naar Cajas te vertrekken. Een zéér groot natuurpark waar we ons aan een avontuurlijke wandeling hebben gewaagd. Prachtige uitzichten, voorbijlopende lama's (SUPERCOOL!) gladde stenen & natte voeten maar zeker en vast de moeite waard! Moe & voldaan vertrokken we huiswaarts, waar we lekkere zelfgemaakte spaghetti gegeten hebben & er een fijne avond van gemaakt hebben!

Je kan het lezen... Het waren spannende dagen met leuke en mindere leuke momenten maar we zijnal klaarvoor weereen nieuwe week!

Toedels en tot de volgende!

Las chicas

Eerste uitstap....

Hola todos,

De chicas zijn vandaag op stap geweest.. Neenee niet zomaar winkelen maar een uitstap in de stad! We zijn vandaag naar een leguanenpark geweest. Wat jullie zich hierbij moeten voorstellen is het leuvense park maar dan VOL met leguanen, waarop af en toe eens een duif zat. Stefanie heeft zelf haar grenzen verlegd en er eentje aangeraakt, net zoals ons allemaal.
Daarna zijn we een supergrote kerk gaan bezichtigen, het was helemaal anders als in België. Hier zaten tenminste mensen....

Vervolgens zijn we naar de Malecón gegaan. Dit is een lange 'zeedijk' maar zonder zee, wel een soort van grote rivier die hiernaast stroomt. Hierop vind je o.a. een groot standbeeld, waarbij je vanuit de eene naar de andere hoek kan fluisteren, door de weerkaatsing.
Annick, Manuella en Evelien hebben er hun eerste helado (ijsje) gegeten. Stefanie, Sarah, Lies & Ayla hebben braaf een watertje gedronken.. Op het einde van de Malecon vind je las peñas, een prachtig dorpje met huisjes in verschillende kleuren. Deze werden vroeger gebruikt als uitkijkpost om de piraten te spotten en zo hun stad te verdedigen. Dit hebben we echter nog niet kunnen bezoeken aangezien er 444 trappen tussenzitten (echt waar!) en we niet zoveel tijd meer hadden om deze te beklimmen.

Daarna zijn we huiswaarts gekeerd met de metrovia, niet zomaar een metro want deze metro is eigenlijk een bus (gekke mensen hier!).
Thuisgekomen waren we zo bezweet (tam) dat een lekkere frisse cola wel smiek (zoals ze in de kempen zeggen).

Ondertussen is de begindatum van onze stagedag nog maar eens verlaat door al het papierwerk dat nog eerst in orde moest gebracht worden. Woensdagavond begint de nachtshift!

Verder hebben we ons eerste weekend gepland: Cuenca. Een dorpje waar we cavia's gaan smullen, waar we een hoedenmuseum gaan bezoeken & een natuurpark.
Het dorpje is naar het schijnt ook zeer pittoresk. Meer uitleg volgt nog, maar het zal zeker de moeite waard zijn!

We zien jullie morgen met meer weer!

Ciao,
Las chicas.