Hallo België!

Hier zijn we dan weer rechtstreeks vanuit Ecuador. Sorry dat we jullie zo lang hebben laten wachten, maar des te spannender ons verhaal..

Waar zullen we beginnen? De eerste stagedag. Lies, Stefanie & Evelien vertrokken woensdagavond op weg naarhun eerste stagenacht, niet wetende wat hen te wachten stond. Het begon al van in de bus.. Deze zat immers STAMPESVOL & het verkeer was weer op z'n Ecuadordiaans - DRUK. Doordat de bus zo vol zat, geraakten we er zelfs bijna niet op tijd van af.

Stage
Aangekomen in de Sotomayor (ziekenhuis) werden we niet bepaald opgewacht... We hebben onszelf voorgesteld in ons beste Spaans en we hebben de afdeling een beetje kunnen verkennen. Het systeem zit namelijk zo.. Er zijn twee zalen. De eerste zaal, préparto (waar vrouwen de arbeid tesamen doorbrengen) en de tweede zaal, de verloskamer (waar vrouwen tesamen naast elkaar bevallen). In de préparto zaal worden de vrouwen opgedeeld in twee groepen; degene die vaginaal bevallen en degene die een keizersnede krijgen. We waren nog geen 5 minuten binnen of er werd al 'PARTO' geroepen. Dit signaal wordt gegeven wanneer er eentje klaar is voor te bevallen. De gele mannetjes - mannen in gele pakjes die de vrouwen van de prépartozaal naar de verloszaal brengen - springen dan recht om de vrouwen vliegensvlug weg te brengen zodat ze kunnen bevallen. Deze 'helpen' de vrouwen ook over te stappen van de brancard naar het verlosbed, wat eerder op een 'sleurende' manier gebeurd... Met reeds een hoofdje tussen de benen, verloopt dit niet altijd van een leien dakje...

Het verschil tussen België en Ecuador is hier immens groot en heeft onze oogjes doen opengaan, wat 's nachts niet altijd zo gemakkelijk is. Even een kleine opsomming van wat hier de gang van zaken is:
-Vrouwen liggen in de prepartozaal netjes naast elkaar, zonder enige vorm van privacy. Wanneer er een vaginaal onderzoek gebeurt, benen open, geen laken, iedereen kan 'meegenieten'.
-een vruchtwaterpunctie in Ecuador=Spuit in de buik (zonder verdoving, zonder steriliteit, zonder begeleiding van de patiënte) en klaar is kees (?????!!!!!).
-Vrouwen worden hier nagekeken naargelang de zin van de dokters. Dit betekent dat ze soms uren lang niet naar de harttonen luisteren en ook de ontsluitingscentimeters te gokken zijn. Wanneer een vrouw zeer luid begint te roepen, zal het wel tijd zijn om te bevallen zeker....
-Pijnbegeleiding. Kennen ze hier niet. Ze laten vrouwen gewoon afzien. Zelfs een massage is teveel gevraagd.
-Er wordt geen rekening gehouden met de weeën. Of ze nu eentje heeft of niet, onderzoeken gebeurt op ieder moment.
-Mannen (buiten de gele mannetjes) zijn hier niet te bespeuren. Deze wachten ofwel thuis bij andere kindjes of buiten de verloszaal.Er zijner ook die gewoon geen partner hebben (verkrachting en tienermoeders zijn hier schering en inslag).
-De partozaal ziet er als volgt uit... Ook mooi naast elkaar gerangschikte bedden (niet altijd al te proper-bloedspatten van de vorige patiënte) . Beensteunen die niet kunnen aangepast worden aan de vrouw haar lengte. Tijdens het persen worden de vrouwen niet bijgestaan door de vroedvrouw, integendeel ze worden eerder vernederd en bekeken. Bij de geboorte van het kind, geen damsteun geven waardoor vrouwen hier veel gemakkelijker scheuren. Wanneer de baby dan geboren wordt, wordt hij dadelijk weggenomen van de moeder en dit voor 4 uur lang. Sommigen kennen zelfs het geslacht niet van hun eigen kind. Geboorte van de placenta. Geduld is een schone deugd maar deze zegswijze kent men duidelijk niet. Trekken aan de placenta en duwen in de buik is hier blijkbaar de manier om de placenta te laten komen, met alle gevolgen vandien... Baarmoeder proper maken=hardhandig met een grote ijzeren tang en compres in de baarmoeder wrijven/duwen.
-Baby's worden dus naar de kinderkamer gebracht. Hier worden ze ruw afgedroogd en onderzocht. Daarna worden ze vaak met twee tesamenin een soort van ijzeren bak gelegd met een lampje boven hen, wat hen toch iets van warmte geeft aangezien ze hier niet echt toegedekt worden.
-Keizersnedes aan de lopende band. Deze gebeuren hier allesbehalve steriel. Iedereen kan hier binnen en buiten lopen (om te checken of de GSM's o.a. wel goed opladen), insneden worden hier gemaakt op het ritme van 'Everyday i'm shuffeling', dokters die 'steriel' staan worden hier te pas en te onpas aangeraakt door de niet-steriele mensen, enz......

Deze hartverscheurende dingen hebben ons toch wel wakker geschud van hoe het hier aan toegaat...
De dingen, die wij hebben gedaan die nacht zijn: bloeddruk, pols en temperatuur nemen en luisteren naar de foetale harttonen met de Pinard (een ouderwets instrument!) maar vooral kijken hoe het niet moet...

De dagshift bij Annick, Sarah en Manuella was ongeveer te vergelijken maar veel rustiger...
Vooral de keizersnedes hebbenhen bezig gehouden en de kennismaking. Ze zijn echter wel benieuwd naar de volgende stageweek.

Genoeg over deze cultuurshock,... Op naar de 'leukere' cultuur...

Cuenca
We hebben dit weekend Cuenca bezocht. Een grote maar rustige en gezellige stad, gelegen in het dal van talloze impressionante landschappen. Even een leuk weetje, toen we bezig waren met onze 4 - uur durende busrit naar Cuenca werden we opgehouden door een berg die graag wilde gaan wandelen... :) Er vielen namelijk brokstukken op de weg waardoor deze helemaal versperd werd. 's Avonds kwamen we dan eindelijk in ons gezellig hotel aan, waar we begonnen aan eenschoonheidsslaapje onder een lekker warm dekentje. Het is daar namelijk 15 °C kouder dan hier in Guayaquil wat wel eens deugd deed. De volgende ochtend zijn we uitgebreid gaan ontbijten (voor maar 2.5 dollar) en daarna begonnen we aan een stevige ontdekkingstocht doorheen de stad. Allereerst zijn we in de kathedraal geweest, daarna de plaatselijke markten bezocht die ons hartje veroverd hebben en vooral onze portemonnee (sorry, mama en papa) maar de traditionele Panama-hoeden en kleurrijke sjalen konden we niet laten liggen...
Daarna hebben we het hoedenmuseum bezocht, wat ook zeker en vast de moeite waard was en daarna hebben we onze tocht verder gezet langs een mooie rivier met mooie kerken en parken in het vooruitzicht. Tenslotte zijn we gestrand in een prachtig stukje natuur in Cuenca, waar we onze ogen ook weer de kost hebben gegeven. Daarna zijn we teruggekeerd naar het hotel om ons klaar te maken voor een avondje cavia's te smullen... Helaas moeten we jullie teleurstellen... De enige cavia's die we gevonden hebben, zijn deze die klaargemaakt werden op straat. Aangezien we niet teveel gebruik wilden maken van de diarree-pillen hebben we het aanbod vriendelijk afgeslaan in plaats daarvan hebben we ons getroost met een streepje karaoke, wat hier enorm populair is! Hoewel de avond zeer geslaagd was, deden we een poging om naar huis te gaan maaaaaaaaaaaaaaar opeens werden we van alle kanten bekogeld met waterballonnen, bloem en schuim ... Lang leve carnaval in Ecuador vooral voor ons, die er onschuldig maar vooral blank uitzagen! :)

De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om naar Cajas te vertrekken. Een zéér groot natuurpark waar we ons aan een avontuurlijke wandeling hebben gewaagd. Prachtige uitzichten, voorbijlopende lama's (SUPERCOOL!) gladde stenen & natte voeten maar zeker en vast de moeite waard! Moe & voldaan vertrokken we huiswaarts, waar we lekkere zelfgemaakte spaghetti gegeten hebben & er een fijne avond van gemaakt hebben!

Je kan het lezen... Het waren spannende dagen met leuke en mindere leuke momenten maar we zijnal klaarvoor weereen nieuwe week!

Toedels en tot de volgende!

Las chicas