Hallo allemaal,

Hoe moeten we weer beginnen. We hebben van alles te vertellen over onze prachtige en vermoeiende reis. Ineens waren er 4 blije gezichten bij in Ecuador: de 3 hermanas van Annick (Leen, Greet en Joke) en de novio van Evelien (Jeroen). We zullen beginnen met onze mooiste reis ooit: De Galapagoseilanden.

De reis van Sarah, Stefanie, Manuella en Lies

Dag 1

Aangekomen op Santa Cruz vertrokken we meteen met een pick-up taxi. Dit betekent vanachter in de laadbak zitten met de haartjes in de wind en een stortbui om u tegen te zeggen schuilend onder een plastic zeil. Het eerste wat we bezocht hebben zijn de miradors (uitzichtpunten op kraters). Daarna gingen we opzoek naar onze eerste schildpadden. We trokken hiervoor naar een boerderij en vonden er direct hele grote en oude schildpadden. Aangekomen in ons hotel konden we eindelijk droge kleren aantrekken. We vertrokken nog voor een rondleiding in het Charles Darwin reservaat, hier ontmoetten we Lonely George; de enigste schildpad van zijn soort gevonden op een bepaald eiland. Ze zijn momenteel nog tevergeefs op zoek naar een vrouwtje van hetzelfde eiland.

Dag 2

Door het uurverschil stonden Lies en Stefanie een uur te vroeg aan de slaapkamerdeur van Sarah en Manuella. Desondanks trokken we na een stevig onbijt naar de wondermooie stranden van tortuga bay. Het idyllische beeld van witte stranden, blauwe zeeën en palmbomen was hier compleet. Een verfrissende duik in de zee was gewoonweg adembenemend. Na een uurtje of 2 waren we mooi bruin gebrand en trokken we met de speedboot (2u) richting het eiland Isabela. Na ons geïnstalleerd te hebben in ons hotel gingen we een kijkje nemen naar in het wild levende flamingo’s. Van de 500 waren er spijtig genoeg maar 6 te bespeuren. Om deze teleurstelling weg te spoelen trokken we met onze nieuwe vrienden (4 Duitsers) naar een bar op het strand. Hier dansten we wederom op de Ecuadoriaanse melodieën.

Dag 3

Na een korte nacht maakten we ons klaar voor een stevige wandeltocht van 5u: we beklommen de Sierra Negra vulkaan. Het indrukwekkende beeld van de krater en het zwarte landschap zullen ons nog lang bijblijven. Met onze stevige wandelschoenen aan (lees: flutschoenen) schoven we meer naar achter dan dat we vooruit geraakten. Om te begrijpen welk wonderbaarlijk gevoel we hadden moet je het met je eigen ogen gezien hebben. De tocht was lang, vermoeiend en nat, maar we keerden met veel voldoening terug naar ons hotel om ons klaar te maken voor een partijtje snorkelen. De Ecuadoriaanse zee is prachtig om te zien boven water, maar zeker ook onder water. De talrijke kleuren, de vele soorten vissen en koralen: het was een streling voor het oog. In de avond werd ons kleine groepje van 4 een groot groepje van 10 met dank aan de zussen van Annick en het liefje van Evelien. Ook die avond gingen we ons verwennen met een cocktail in de bar.

Dag 4

We vertrokken ’s ochtends met de hele groep naar het eiland Islotte Tintoreras. Dit is een klein eilandje dichtbij Isabela. Hier maakten we kennis met het grote gamma dieren op de Galapagos. De zeeleeuwen lagen uit te rusten in het zonnetje, de pinguïns zwommen lustig in het water en de Jan Van Gent vogels (met blauwe voeten) trippelden wat rond op de rotsen. Onze weg werd wel even versperd door een zeeleeuw, maar door een ommetje raakten we er zonder kleerscheuren van af. Daarna was het weer tijd voor een partijtje snorkelen, maar deze keer in open zee. De babyzeeleeuwtjes konden we bijna aanraken, de reuze zeeschildpadden zwommen naast ons mee en de haaien lieten ons toch even schrikken. Een nieuwe wereld ging voor ons open. In de namiddag deden we het deze keer rustig aan. We trokken naar het broedcentrum voor schildpadden. Schildpadden van de verschillende eilanden werden hier verzameld om uitsterven tegen te gaan. Deze schildpadden leven hier ongeveer 3 jaar en worden dan weer in het wild vrijgelaten. Daarna trokken we naar de wall of tears. Onderweg waren Joke en Annick even in euforie toen ze een reuze schelp dachten te zien, maar dit bleek een kokosnoot te zijn. Hilariteit alom. De wall of tears is een muur, gebouwd door 300 gevangenen op blote voeten en levend in schaarse omstandigheden. Deze muur ging oorspronkelijk hun eigen gevangenis worden, maar omdat het te gemakkelijk was om te ontsnappen diende het uiteindelijk alleen nog maar als bezigheidstherapie. We bezochten nog even speciale bomen die in water groeien en dan was het alweer tijd om lekker te gaan eten in het hotel.

Dag 5

Vandaag ging een rustig dagje worden onder ons 4 door de vele activiteiten van de vorige dagen. We trokken naar Campo duro. Dit is een prachtig gelegen fruitbomenboerderij waar we van verschillende fruitsoorten konden proeven. De oorsprong van de verschillende soorten fruit kwam hier tot uiting: bananenbomen, ananasplanten, naranjillabomen en een mega coole super vette kei sjieke grote mangoboom. Als laatste trokken we naar el mirador del mango. Een uitzichtpunt met één mega coole super vette kei sjieke grote mangoboom waar de gevangenen vroeger onder uitrustten met daarrond alleen maar groen. Het uitzicht was adembenemend. In de namiddag hielden we een siësta en wachtten we op de 6 anderen. Als laatste trokken naar het strand voor een heuse fotoshoot wat ongelooflijke mooie foto’s opleverde.

Dag 6

Na een super korte nacht kwamen ze ons om 5u30 ophalen om terug met de speedboot en het vliegtuig terug naar Guayaquil te gaan. Wij hadden aan de vlieghaven nog een uurtje de tijd om souvenirtjes te kopen voor we het paradijs verlieten. Aangekomen in Guayaquil was het snel de valies maken om de bus op te stappen naar Cuenca.

De reis van Annick, Evelien en hun familie

Hoi allemaal,

Annick en Evelien hier. Eventjes onze avonturen uit Galapagos vertellen. Wij zijn namelijk ergens anders gestart dan de 4 andere chicas maar we zullen beginnen met het begin. Na de reünie met de drie zussen en het bolleke vertrokken we met het vliegtuig naar San Cristobal, één van de eilanden van Galapagos. Eerste indruk: prachtig dorpje, zeehonden op straat, lekker eten! Alles wat een mens nodig heeft!

Na onze gids Efren ontmoet te hebben, zijn we samen met hem ons gezellig hotelletje gaan bezichtigen en nadien San Cristobal gaan verkennen. Na een woelige rit achteraan in de pick-up truck, kwamen we aan bij een prachtig stukje natuur. We hebben hier echter wel een stevige kont aan overgehouden omdat de weg niet al te vlak was! We vonden ginder boven een mooie laguna (meer) daarna vertrokken we richting een schildpaddenreservaat. Hier hebben we enkele reusachtige schildpadden kunnen bewonderen maar toen wisten we nog niet wat we nog gingen zien verder in onze reis… De dag werd afgesloten met een mooi stukje strand en als we je zeggen dat hier vorig jaar een koppel getrouwd is dan kan je je wel al inbeelden hoe prachtig dit was.. & als je het niet kan? Zie Pirates of the Carribean!
’s Avonds hebben we nog een wandeling gemaakt en gezellig iets gedronken op Leens verjaardag!
De zeehonden hielden ons ondertussen met luid geroep en een geurtje (stinkeeen!) wel bezig.

De volgende ochtend werden we al vroeg verwacht aan onze boot want deze bracht ons naar Santa Cruz. Aangekomen na een ziekelijke bootreis (uhu) kwamen we aan in Santa Cruz waar we opgewacht werden door onze gids, Alex. Eerst mochten we genieten van een lekker ontbijt in het prachtige stadje Santa Cruz en daarna vertrokken we richting het Charles Darwin reservaat. Hier zijn reusachtige schildpadden te vinden, wel honderden bij elkaar waaronder één speciale, genaamd Lonely George, de allerlaatste van zijn soort. Hier hebben we o.a. ook leguanen kunnen bezichtigen. Ook hebben we met onze gids een ander prachtig strand bezocht, waar we de eerste zeeleguanen hebben kunnen aanschouwen. Op de rotsen zaten ook krabben, van die lekkere rode en zwarte!

In de namiddag stond er alweer een bootje klaar (YES!) maar deze was voor onze maag toch niet zo zwaar. Onderweg naar het andere eiland, Isabela, kregen we de kans om dolfijnen te spotten. Deze sprongen dol fijn rond ons heen!
Aangekomen in Isabela werden we opgewacht door Belmar (!!!!!) en daarna werden we verenigd met de andere groep, die op ons zat te wachten in het hotel. Daarna vertrokken met ons cabrio camionetteke naar een dal waar we talloze flamingo’s zouden zien. Spijtig genoeg waren het er maar 3.
Het was hoe dan ook wel mooi om te bezichtigen. Na een gezellige avond vol plezier en ambiance, doken we ons bedje in want de volgende dag stond er alweer een nieuwe activiteit op het programma en dit samen met de hele groep! Zie hierboven (snorkelen tussen de zeeleeuwen en de zeeschildpaden, roggen en zelfs een haai!, Wall of tears,enz..).
’s Avonds mochten we smullen van een lekkere barbecue en de volgende dag begonnen we aan de beklimming van de Sierra Negra, een vulkaan met de 2^de grootste krater van de wereld! Deze was echter een wandeling van 5u dus voorzien van eten en drinken begonnen we aan deze tocht.
Het was lange, vermoeiende wandeling maar wel een mooi en onvergetelijk avontuur met prachtige uitzichten en souvenirtjes zoals lavastenen.
In de namiddag zijn we nog eens gaan snorkelen maar dit was iets minder spectaculair dan de vorige keer maar we maken er altijd wel het beste van!
’s Avonds hebben we onze avonturen op Galapagos gedeeld met de anderen en hebben we de avond afgesloten met een strandwandeling en een avondje uit!
De volgende dag was het alweer tijd om terug naar huis te keren met het fantastische vliegtuig van Aerogal, schermpjes voor iedereen persoonlijk, lekker eten, lekker drinken & chillen!!
Terug aangekomen in Martha’s casa moesten we eerst een teken van leven geven aan het thuisfront om daarna weer onze zak te pakken want we vertrokken die avond met z’n allen naar Cuenca.

Cuenca

’s Avonds aangekomen in Cuenca zijn we moe maar met toch veel goesting nog eentje gaan drinken om ook het nachtleven in Cuenca eens mee te maken. ’s Morgens stond er een heerlijk ontbijt voor ons klaar met als extra een panoramazicht over Cuenca. Met een vol buikje en een volle portemonnee vertrokken we richting het ons zo bekende marktje. We hebben ons daar eens goed laten gaan en kochten hopen souvenirs. Onze portemonnee was uiteindelijk leeg en onze buik ook daarom was het tijd om iets te gaan eten. Wat dacht je van een lekker knaagdier, zoals een cavia bijvoorbeeld. Ja ja lieve mensen het is er eindelijk van gekomen. De cavia is binnen en de smaak viel wel mee. Het hoofdje op ons bord bezorgde ons wel nachtmerries maar allé swat samen met ons nieuwe huisdier in de maag zijn we naar het panoramazicht getrokken. Ook hier was het weer een tijd voor een heuse fotoshoot van ons en heel Cuenca op de achtergrond. Daarna hebben we nog een klein wandelingetje gemaakt en iets kleins gegeten zodat we daarna vlot terug naar Guayaquil konden vertrekken. Die nacht sliepen de 6 chicas terug in hun vertrouwde bedje en ook de familie was hier welkom.

Guayaquil

Onze dag begonnen we met een stevig ontbijtje dat Martha voor ons geregeld had. Daarna we vertrokken we met de bus naar de Malecon. Na een lange warme wandeling op de Malecon hebben we de 444 trappen van Las Peñas getrotseerd. Boven aangekomen liep het zweet van onze rug maar we hebben zelfs de trappen van de vuurtoren nog aangedurfd. Het was een vermoeiende uitstap maar het uitzicht was uiteindelijk wel de moeite waard. Vandaag was er ook een jarige in de groep: Stefanie werd 21 jaar. Ons Martha had hier natuurlijk iets voor voorzien=> een overheerlijke chocoladetaart met ijs. En dan niet te vergeten onze Piñata vol met lekkers. Met onze buikjes rond stapten we op de bus richting de Chimborazo.

Chimborazo

Chimborazo: Een vulkaan van …m hoogte met op de top een mooi pakje sneeuw. Onderweg naar de Chimborazo zijn we verscheidene keren gestopt om: stieren voor een stierengevecht te zien, alpacas en lama’s en een traditionele commune. Deze commune bestaat uit 250 mensen en ze leven van de toeristen. Ze verkopen handgemaakt sjaals, mutsen, handschoenen,…. Natuurlijk konden we niet anders dan daar een paar spulletjes te kopen. Als dank en voor een vrijwillige gift zongen ze voor ons een liedje over hun leven tussen de bergen en hun eerste huwelijksnacht. We kregen er ook hun traditionele huisje te zien waar ze nu niet meer in wonen omwille van de vele ziektes en de koude. Na een 3u durende busrit kwamen we eindelijk aan bij het startpunt van de wandeltocht. We voelden al meteen aan dat een muts en handschoenen niet overbodig waren en Annick was al high in the sky van de hoogte. We dachten dit wandelingetje te klaren in een halfuurtje maar uiteindelijk heeft het ons 3 keer zoveel tijd gekost. Na 5 min stappen moesten we 5 min rusten omdat we ons hart tot in onze keel voelden kloppen en onze longen geen lucht meer kregen. Na 1,5u wandelen kwamen we uiteindelijk op 5000m hoogte en kregen we degoutante chocomelk: recept water met een vorm van cacaopoeder. Na even gerust te hebben begonnen we aan onze afdaling wat amper 20min duurde. Hierna maakten we ons klaar om sportief te wezen en met de mountainbike de afdaling verder te zetten. Omdat de gidsen te druk bezig waren met instructies uit te wisselen en met de volgwagen hebben Lies, Greet en Evelien zich maar opgegeven als fotografes wat ze helemaal niet erg vonden want de uitzichten onderweg waren adembenemend. Koeien onderweg, wilde honden, natuurlijk bruiswater, kudde schappen, indianendorpjes, de gebergten hoorden hier allemaal bij. De poepekes van de mountainbikers deden zeer maar moe en voldaan vertrokken we terug richting Guayaquil. Een tocht om nooit te vergeten. Om de reis van de bezoekers af te sluiten wilden we hen graag Montañita laten zien.

Montañita

Na een zeer korte nacht hadden we zon, zee, strand alles wat jij verlangt ;) Na een korte zoektocht naar een hotel kropen we snel in onze bikini voor een plons in het water en natuurlijk ook voor een kleurtje te krijgen. Ook hier lieten we onze hoofden gek maken van alle souvenirtjes en in de namiddag besloten we om te gaan bakken in de Ecuadoriaanse zon. Iemand zin in Jeroens gebakken pootjes? De aftersun bleek meer dan nodig bij onze bleke belgjes. De 6 chicas zijn de Ecuadoriaanse zon ondertussen al gewoon. ’s Avonds besloten we om in onze nieuwe tuniekjes een stapje in het nachtleven te zetten met waterpijp als extraatje. Kortom de reis werd goed afgesloten met de zon op ons gezicht.

De volgende ochtend namen we om 10u de bus richting Guayaquil. Daar hebben we ons rustig klaargemaakt op de terugreis van onze vakantiegangers. ’s Avonds hebben we afscheid genomen van de vakantiegangers met pijn in ons hart. En met een lach en traan hebben we deze reis afgesloten.

Voor de volgende weken staat er nog stage, voetbal en de jungle op het programma. We houden jullie zeker op de hoogte.

Zweterige knuffels van jullie lieve chicas